Sommige samenwerkingen voelen vanaf het eerste moment bijzonder. De samenwerking met illustratrice Mandy Nellestein was precies zo'n ontmoeting.
Vanaf de eerste gesprekken ontstond er een gedeelde passie om niet alleen een verhaal te vertellen, maar een wereld voelbaar te maken. Een wereld waarin natuur, dieren, magie en verbinding samenkomen. Met haar verfijnde aquarellen wist Mandy precies datgene te vangen waar Sandeloria om draait: niet alleen wat je ziet, maar vooral wat je voelt.
In dit interview neemt Mandy je mee in haar creatieve proces. Ze vertelt hoe de illustraties stap voor stap ontstonden, waarom sfeer voor haar het vertrekpunt is en hoe zij de diepere boodschap van Sandeloria heeft vertaald naar beelden die de verbeelding prikkelen.
Een kijkje achter de schermen van een samenwerking waarin vertrouwen, creativiteit en een gedeelde liefde voor verhalen samenkwamen.
Wanneer je een verhaal gaat illustreren, hoe ontstaat het eerste beeld in je hoofd? Begin je vanuit de woorden, de personages of juist vanuit het gevoel dat het verhaal oproept?
Als ik een verhaal lees vormen zich meteen beelden, deze komen vooral voort uit de sfeer die in het verhaal hangt. Sfeer is voor mij dan ook het meest belangrijke onderdeel om een illustratie op te bouwen. Als ik die niet kan pakken, voelt het alsof ik er niet in kan stappen. De personages bewegen zich in deze sfeer voort. Als ze niet echt bestaand zijn ontwikkelen personages en hun karakters zich meestal tot vaste figuren gedurende het lezen en verwerken van het verhaal. In het geval van Sandeloria met de inspiratie en ideeën van Greetje betreft dit Sun, het eekhoorntje.
Het verhaal van Greetje draagt een bijzondere boodschap met zich mee. Hoe heb jij geprobeerd om die boodschap zichtbaar en voelbaar te maken in je illustraties?
Uiteraard! Dat is, naast het kunnen uitvoeren van de illustraties uitgaande van sfeer, het meest belangrijke van het werk. De essentie die de schrijver in het verhaal wil meegeven moet verbeeld en overgedragen worden, ook via de beelden.
Zijn er personages, momenten of scènes in het boek die voor jou een speciale betekenis kregen tijdens het illustreren?
Op het moment dat ik met een illustratie bezig ben houd ik echt zielsveel van de personages waar ik op dat moment mee bezig ben. Dit wisselt dus elke keer weer met welke er op het nu-moment onder mijn handen aan het ontstaan is/zijn. Wat niet wegneemt dat als iets af is dat gevoel voorbij is. Dit blijft na de voltooiing, maar wordt dan opgeslagen om open te staan voor het volgende werk.
Als je terugkijkt op de reis van de eerste opzet tot het uiteindelijke boek: wat heeft jou gebracht?
Allereerst contact met een prachtige familie die op een bijzonder mooie manier in het leven staat. Daarin zijn de dieren tevens familieleden van deze familie.
Daarnaast heb ik al de tijd die ik nodig had met heel veel plezier gewerkt aan het boek. Waar ik me wel een beetje op verkeken had wat werktijd betreft, was dat elk stip op de juiste plek hoorde te zitten. Uiteraard, maar ik had de tijd die ik nodig had voor het uitwerken van de aquarellen wat korter ingeschat. Gelukkig kon Greetje me bij elke uitvoering voorzien van foto’s in de juiste houding, zodat ik niet hoefde te raden hoe en waar een stip hoorde te zitten op de honden of paarden. De kleine gezichtjes van Jolie Lune gelijkend krijgen was op de uitgevoerde schaal ook een uitdaging. Zeker daar aquarel zich moeilijk laat corrigeren. Ik hoop daar uiteindelijk toch zo goed mogelijk in geslaagd te zijn.
Maar al met al was het ontzettend fijn om dit werk te hebben mogen doen en hoop ik dat het boek een magische vlucht zal gaan nemen de wereld in, zodat ieder kennis kan maken en beseffen dat die Magische Wereld lang niet zover van ons weg is. En vooral gekoesterd moet worden.
