De magie achter de piaffe: samen puzzelen aan kracht, balans en verbinding
Een kijkje in mijn training met Nevada, waarin kleine oefeningen, creativiteit en lichaamsbewustzijn samenkomen.
Voor mij is de piaffe zoveel meer dan een mooie dressuuroefening. Het is een prachtige manier om een paard te helpen zijn lichaam beter te begrijpen, kracht te ontwikkelen en meer balans en verbinding te vinden.
Met Nevada zitten we in een ontzettend interessant proces. Ontspannen en zich lang maken gaat hem van nature gemakkelijker af dan aanspannen en verend dragen. Vanuit het zitten zijn rug opwelven en zijn lichaam van achteren naar voren verbinden, is voor hem een hele uitdaging. Wat hij hier probeert, is dus al heel knap!
Bij dat verend dragen werken zijn buik- en diepe rugspieren samen met de spieren van zijn achterhand. Ze helpen hem zijn romp te ondersteunen en het gewicht met gebogen achterbenen op te vangen. Een paard dat dit van nature gemakkelijker doet, heeft een mooie basis om draagkracht en expressie verder te ontwikkelen. Bij Nevada ontdekken we dat stap voor stap.
En juist dat is mijn passie als trainer: nieuwsgierig blijven. Hoe help je een paard iets te ontdekken wat lichamelijk moeilijk is, zonder dat hij zijn ontspanning verliest?
Bewustwording begint bij kleine bewegingen
Om Nevada bewuster te maken van zijn achterbenen en bewegingsbereik, laat ik hem zijn achterbenen om en om optillen en soms kort in die positie houden.
Ondertussen kijk ik naar de rest van zijn lichaam. Hoe reageert zijn rug? Wat doet zijn hals? Waar zoekt hij compensatie en waar ontstaat juist meer gemak? Door zijn uitgangshouding iets te veranderen, kan ik de vraag heel subtiel aanpassen.
Wil je zelf beginnen? Vraag iets kleins wat je paard al begrijpt. Een been rustig optillen én weer neerzetten, met behoud van balans, kan al een waardevolle oefening zijn.
Daarnaast gebruik ik Guasha, balancepads en bodywork om zijn lichaam te ondersteunen. Ik besteed daarbij ook aandacht aan het gebied rondom zijn spronggewrichten. Ik wil blijven onderzoeken wat zijn lichaam nodig heeft om gemakkelijker te kunnen bewegen.
De berggeit: een klein puzzelstukje met grote waarde
De berggeit is voor Nevada op dit moment ontzettend waardevol. Hiermee help ik hem bewuster zijn achterbenen onder zijn lichaam te plaatsen en een andere balans te ontdekken.
Vanuit deze houding oefenen we overgangen naar de piaffe. Daarbij let ik er bijvoorbeeld op dat hij niet eerst met zijn linkerachterbeen naar buiten wegstapt.
Overgangen zijn moeilijk, maar juist daardoor zo waardevol! Ze vragen om coördinatie, balans en vertrouwen. Wanneer Nevada de overgang beter begrijpt, merk ik vaak dat de piaffe zelf ook gemakkelijker wordt.
Op het fotorijtje zien jullie dat hij tussendoor soms langer wordt en liever wil uitstappen. In plaats van direct meer impuls te vragen, kan ik hem vanuit de berggeit helpen zijn balans en verbinding terug te vinden.
Het onderzetten is daarbij een tussenstap. Daarna zoeken we naar het verend opnemen van zijn gewicht. Wanneer dat even lukt, zie ik het terug in zijn schoft en het gebruik van zijn voorbenen. Soms lijkt hij zelf een beetje te schrikken van de kracht die ineens vrijkomt!
Beloon die eerste kleine poging. Eén fijne overgang kan voor jouw paard al genoeg zijn om iets nieuws te ontdekken. Hieronder zie je links de piaffe voor, en rechts de piaffe na het inzetten van de berggeit.
Van de pedestal naar de diagonale verbinding
Ook de schoolhalts vanaf de pedestal zijn voor Nevada een leuke uitdaging. Vanuit deze positie zijn evenwicht zoeken en vasthouden vraagt om balans, lichaamscontrole en coördinatie. Dit hebben we in kleine stappen opgebouwd.
Daarnaast nemen we de Balance Circle mee in onze training, onder andere voor de diagonale verbindingen.
Wanneer het diagonaliseren in stilstand goed bevestigd is, kun je korte stukjes in schoudervoor langs de wand of op de Balance Circle oefenen. Vanuit daar vraag je het binnenachterbeen bewust op te tillen in het ritme van het buitenvoorbeen.
Zo onderzoek je de diagonale samenwerking zonder steeds de hele piaffe te vragen. Begin met een paar passen en kijk of je paard de vraag begrijpt en zijn rust bewaart.
Dat vind ik zo leuk aan deze oefeningen: je kunt veel aan de kwaliteit van een beweging werken door een klein onderdeel aandacht te geven.
Leren ademen in de kracht
Mijn paarden leer ik allemaal om op commando te briesen. Dat gebruik ik ook tijdens de hogere oefeningen als een vertrouwd moment om los te laten.
Nevada kent dit goed vanuit de stretch-piaffe. Nu oefenen we het ook in de oprichting. Daarbij nodig ik hem uit om tijdens het briesen de verbinding meer bij zichzelf te houden, in plaats van zich meteen lang te maken. Dat laatste heeft zijn natuurlijke voorkeur.
Soms wordt hij tijdens het zoeken even hectisch. Dan maak ik de vraag kleiner en geef ik hem ruimte om het juiste gevoel te ontdekken. Als het lukt, is hij ontzettend trots en komt hij zijn knuffel halen.
Van enorme warhorse energy naar de allerliefste knuffelbeer, binnen een paar seconden. Dat is Nevada!
Binnen onze Academy noemen we het schakelen tussen energieniveaus ook wel werken met de thermostaat. We willen dat een paard zijn kracht kan gebruiken en ook weer gemakkelijk kan ontspannen.
Neem dat al mee in de basis: wissel een kleine actieve vraag af met rustig stappen of een pauze. Ook het terugschakelen is iets om te oefenen en te belonen.
Bekijk ook onderstaande video uit de training, waarin al deze oefeningen samenkomen:
Wanneer het werk aan de hand samenkomt met rijden
Tijdens onze laatste les met Edward hadden we mooie momenten. Hoewel we weinig hadden kunnen rijden en juist veel klein, verfijnd werk aan de hand hadden gedaan, voelde ik hoe dat samenkwam.
Nevada gebruikte zijn achterbenen bewuster, ook tijdens de galopwissels. Soms maakte hij ineens zo’n grote, expressieve wissel dat hij er zelf een beetje van schrok. Terwijl het juist een hele goede wissel was!
Dat herken ik uit ons werk aan de hand. Wanneer hij ontdekt hoeveel kracht en bewegingsmogelijkheden hij heeft, moet zijn vertrouwen daarin soms nog even meegroeien.
Ook de Spaanse pas en het bewuste voorbeenwerk nemen we mee. Denk aan het opstappen op de pedestal en zijgangen in de Spaanse pas, met aandacht voor energie, coördinatie en lichaamsbewustzijn.
Ik merk dat zijn hals geleidelijk meer boven de schoft komt en voel veranderingen terug tijdens het rijden. Het blijft een zijden draadje: wanneer draagt hij zichzelf werkelijk met een zachte rug? Wanneer wordt de oprichting te hoog? En wanneer zoekt hij zoveel lengte dat hij de verbinding verliest?
Rechtsom blijft dit moeilijker. Zijn litteken bij de schoft is daarbij een aandachtspunt. Juist daar maken kleine momenten waarin hij zachter en gemakkelijker beweegt mij ontzettend blij.
Nieuwsgierig blijven
Nevada laat mij steeds opnieuw zien dat vooruitgang niet altijd ontstaat door een oefening vaker te herhalen.
Soms helpt een andere vraag: een paar bewuste passen, een kleine balansuitdaging of een moment van ontspanning. Dat vraagt om creativiteit, geduld en goed kijken naar het paard dat je voor je hebt.
Dat kun je ook met jouw paard doen. Wat gaat hem gemakkelijk af? Waar wordt het lastig? En hoe kun je jouw vraag zo klein maken dat hij weer een succesje kan ervaren?
Voor Nevada kan een klein moment van verend dragen een enorme overwinning zijn. Wanneer hij daarna zijn knuffel komt halen, weet ik weer waarom ik dit werk zo mooi vind.
De piaffe is voor ons een reis naar meer lichaamsbewustzijn, draagkracht, vertrouwen en expressie. Stap voor stap, met nieuwsgierigheid naar wat er mogelijk is.
Liefs, Greetje & Nevada ❤️

Oprichter van Human & Horse Academy in Kootwijkerbroek en bedenker van de Human & Horse Methode en guasha-therapie voor paarden. Ze traint dagelijks met haar eigen kudde en leidt trainers, instructeurs en guasha-therapeuten op. Meer over Greetje





